Tanri bazen sevincle,bazen huzunle , uzaktan bir ruzgar tadinla ulasir bize. Ama kimi anlar vardir ki ; armaganini elden teslim eder. Cennetten gelen cok ozel bir mektuptur o!
Cevabini yazmaksa bir omur surer...
O ilk sureti kaybetmeyin.Kendi cocuklugunuzun ,umutlarinizin,askinizin resmidir o...
Bir melege hosgeldin demenin oncesi ve sonrasi yoktur!
Heyecan ,aşk,dönüm noktası,mutluluk,hüzün,korku.... Şu hayatımda bütün duygulara yer verdiğim tek gün...
36+5
20.04.2015
Korkuyorum ; bebeğimi üzmekten korkuyorum,
Ağlıyorum ; ondan ayrılacağım diye ağlıyorum. Oysa 9 ay boyunca onunla her yere beraber gitmenin alışagelmişliği vardı.
İşe,doktora,parka,yemeğe,aile gezmelerine,hatta lavaboya bile.
Mutluyum, heyecanlıyım ; Allah izin verdikçe hayatım boyunca bir ya da iki kez yaşayabileceğim ve tekrarı olmayacak sahne beni bekliyor,
Aşk; İkinci bir adama kalbimde yer vereceğim.
Sabah saat 5 te ayağa kalktık , Giyindik süslendik püslendik , herkes kahvaltısını etti son fotoğraflar çekildi odaya son kez iki kişi girdik baktık duygulandık. Artık 3 kişilik çekirdek bir aile olmanın zamanı gelmişti sanırım.Karnım burunumda kapıdan son kez 2 kişi olarak ayrıldık. Dualar eşliğinde hastahanenin yolunu tuttuk. Haftalar öncesinde bende başlayan heyecan daha da artar hatta tansiyonum düşer diye o kadar korkarken o yolu nasıl bitireceğimi düşünürken aksine notr şekilde hastahaneye varıp işlemleri hallettik. Ardından fotoğrafçımız Bensan hnm, geldi. Odamıza yerleştik fotoğraflar çekildik. Bebeğimin ve benim giyeceğimiz kıyafetleri hazırladık. Aile bireyleri de yavaş yavaş hastahaneye akın etmeye başladılar.
Son pozları da verdiğimizde saat 9:15 i gösteriyordu ki ikinci operasyona alınacak bendenizin adı seslenildi. Bende bir heyecan bir korku...
Sedyeye yatırıldığım an başladım ağlamalara...
Durdurabilene aşkolsun. Görende ölüme gidiyorum sanar.( Tövbe Estagfurullah )
Eşim ve görümcemin eşi bana eşlik etti doğumhaneye kadar. Bu süre zarfında enişte beyin elinden fotoğraf makinası eksik olmadı. Video için..
Ameliyathaneye girdiğimizde 10 farklı ameliyathane vardı ve buralarda organ nakli bile yapılıyordu hatta birine gözümle şahit oldum bu sebeple eşimi içeri alamadılar.
Benim salonumda çok sıcak bir ekip beni bekliyordu. Doktorum geldi fotoğraflar çekildi .Bana belden ilaç verildi.Spinal Sezeryan olacaktım. Bu sırada ben oturur pozisyondaydım ve karşımda bir kişi beni tutuyordu arkamdanda anestezist ilacı veriyordu talimatlarla. Biraz irkildim ister istemez hatta korkttum birşey olacak diye çünkü hep derlerdi hiç kıpırdamaman lazım diye ama anestezi uzmanım o kadardan birşey olmayacağını söyledi.Daha sonra ise hissizlik. Kötürüm insanın ne hissettiğini o an anladım. O kadar kötü bir duygu ki. Ayak parmaklarını bile yönetemiyorsun. Sinirlerin çalışmıyor.
Ekip gittikçe artıyordu ,müzik açıldı , doktor iki tur atıp geldi, kimisinin elinde telefon kimisi benim başımda doktor iş başında...
Başladı kesip biçmeye tabi hep derler ya yukarı bakma ışıklardan görüyorsun kesilip biçildiğini diye yok öyle birşey. İnanmayın.
Ve bir ağlama sesi....
Göz yaşları...
Mutluluk ...
Tarif edilemez heyecan...
Bebeğim benim kucağımda.
Mutluluk fotoğrafları...
Fotoğrafçı aynı zamanda arkadaşınız. Elinizi yüreğinizi tutan tek kişi orada doktordan sonra.
Gülüşmeler,espiriler,,,,
Kokladım kokladım içime çektim cennet kokulumu.
Ağlatmayın ne olur dedim. O ağladı benim canım yandı.
Ona özel tulumlar, isme özel battaniyeler yaptırmıştım onları giydirmişler.
Ne de yakışmış oğluma. Doktor her hastasını kapıp kapıp yanıma geldi. Hastahane Süslü Bebek diye çalkalandı. Hemşireler akın etti. O kadar korktukki nazar değecek diye...
Bebeğimi götürdüler ben bir yarım saat kadar daha içeride kaldım. Ardından odaya aldılar.O gece eşim ve annem kaldılar yanımda. Ve tekrar Kaanla olan buluşmamız ,çekimler,ardından artık biz 3 kişilik bir aile olarak yolumuza devam ettik.
Not: Fotoğrafları kısıtlı paylaşmak zorunda kaldık. Nazardan korktuğumuz için her türlü sosyal alanda bir müddet daha Kaan'ın fotoğrafları paylaşılmayacaktır.
Bu arada buradan Antalya Medical Park Hastahanesi Doğum katı ekibine, (Ebeler,hemşireler,anestezist,Doktorum Murat bey ve fotoğrafçı Bensan hanıma)sonsuz teşekkürlerimi iletmek isterim.
Sevgilerimle,
Yorumlar
Yorum Gönder
Yorumlarınız için teşekkür ederim :)