Anne Sütü ve Anne-Bebek İlişkisi

   
   Geçtiğimiz günlerde anne sütümün yeterisizliğinden "Emzirmek ya da Emzirememek"   adlı yazımda bahsetmiştim.

   Evet sütüm yetmiyordu ve çevremden ; özellikle de eşimden oldukça baskı görüyordum emziremediğim ve mama verdiğim ile ilgili. 

   Sebep olarak ise bebek annesini tanımaz anne kokusundan mahrum kalır şeklinde yorumlar alıyordum. 

   Bir akrabamız var adını vermeyeyim emzirdi mi bilmiyorum ama bebeği hep ona adıyla hitap ediyor "anne" demek yerine.Eşimde hep bundan korkuyordu sanırım. 

   Ne zaman biri mama hazırladığımı biberonla verdiğimi görse acır gözlerle bakıyordu.

    Hep bir itici sözler, kendini beğenmişlik, negatif enerji ile karşı karşıyaydım , sanki tek suçlusu benmişim gibi. Sanki sütüm yeterli ,bebeğim mememi tutuyorda ben mahrum bırakıyormuşum gibi.

"Ayyy sütün mü az senin?"
"Ayyy biberon mu veriyorsun?"
"Ayyy emzirsen sütün artacak zaten"

"Gerçekten mi ya ben bilmiyordum zaten!!!!" diyerek avazım çıktığı kadar bağırasım geliyordu insanlara.

   Sanki ben çok memnunum.

   Zaten iki saatte bir yeni doğan bebeği emzirmek süt vermek gerekiyor. Benimki tutmuyor. Ben sağıyorum. 1 Saat sağmada ancak 50 ml sütü zorumdan ilaç takviyesiyle sağabiliyorum. Yarım saat tutup içiriyorum. Bebek iştahsız zorla bitirtiyorum sütü. Kaldı mı bana 30 Dk. diğer emzirme süresine kadar. Onda da biberonu kaynat temizle. Pompayı temizle derken 15 dakikası öyle geçiyor . Kaldı 15 dk. Kaan'ın yeniden süt alması lazım. Yeni sağmışım zaten. Süt gelmesi imkansız.Göğüsler boş. Süt yok!!!! 

   E bu durumda imdadıma mama geliyor. Mama veriyorum bebeğime. Daha sonraki seansta biraz olsun doluyor ve sütü sağıyorum tekrar kısır döngüye devam ediyorum.

   Bu şekilde 8. aya kadar geldim. En sonunda zaten bir operasyon geçirdim safra kesemden. (Bunun ile ilgili yazımı gelecek sefere yayınlayacağım artık.) Daha sonra zaten sütüm kesildi operasyondan sonra. Mama ile devam ettim 1 yaşa kadar . Ek gıdaya da geçmiştik zaten. Kaan da mamayı pek sevemedi açıkçası iştahla içmiyordu. Çoğu mama lavobayı boyluyordu anlayacağınız.

    Eşim ikinci bebekte belki sütüm gelir diye ümitlendiriyordu beni. Belki normal doğum yapsaydım sütüm gelecekti diye düşünmeden edemedim. Çok yazı okudum bununla ilgili. Kimisi ikinci bebekte sütünün geldiğini yazıyor. Kimisi genetik annenin varsa seninde var diyor. "Hoooppp orada bir dur bakalım!!" deyiveriyorum. Yok arkadaşım öyle birşey. Olsaydı benim olurdu. Annem hep anlatır "üstüm başım ıslanırdı sütten." diye.  Ben yaşamadım sayılıdır o zamanlarım.Hatta direkt söyleyeyim 1 kez yaşadım sadece.

   Peki mama vermek çok mu kötü gerçekten? 

   Doktorumla konuştum.

   "Kendini suçlu hissetmen gereken bir durum yok, sakın suçlama kendini.Olmadı mı olmuyor daha çok strese girip azaltma olan sütünü de. Artık formül mamalar var. Anne sütüne yakın formüle ediliyor. Anne sütündeki tüm kalsiyum protein demir vs onlarda da var kalorisi eşdeğer. " dedi.

Gerçekten de öyle. 

Sonrasında kendimi suçlamayı bıraktım.

Peki Kaan ile olan ilişkim nasıl oldu?

   Kaan hep ilgi isteyen bir bebekti ve hala da öyle. Sürekli yanında biri olsun kucakta olsun biri onunla oyun oynasın isterdi. Zaten doğum izinindeydim ve ben bakıyordum. O kadar ilgi isterdi ki yemek bile yapamaz , iki dk bırakıp lavobaya gidemezdim.  Kucağımdaydı hep . Kokumu içine çekerdi. Ten tene temasta sorun olmazdı. Kokumu tanırdı. 

Şuan 20 Aylık. Kaan daha da anneci oldu.Serkanın değişiyle KAAN=ANNE=AŞK :)

Benden kimseye gitmez oldu. Anne diye paçama asılır oldu. 


Kısacası sütünüz yetsin yetmesin ,bebeğinize ilgili olduğunuz sürece anneyi tanır kokusunu bilir. 

Ne yani sütünüz gelmiyor diye mama da mı vermeyeceksiniz. Aç mı kalsın çocuk. 

   Tabii ki anne sütü olanlar şanslı. Bebekleri daha çok anne sütü alıp daha çok anne kokusunu içine çekiyor. Güven hissi daha çok aşılanıyor. Bu bozulamaz bir gerçek.